Po drugiej stronie światła

Ten obraz powstał w jednym z tych momentów, kiedy malowanie przestaje być tylko malowaniem — i staje się czymś w rodzaju rozmowy z samą sobą.

Wiedziałam, że chcę namalować pożegnanie. Ale nie to smutne, pełne łez. Raczej to ciche, pełne światła — kiedy ktoś bliski odchodzi w miejsce, do którego my jeszcze nie możemy pójść. I stoimy. I wyciągamy rękę. I to musi wystarczyć.

Kobieta na obrazie stoi na granicy dwóch światów. Po jej lewej stronie ciepło — czerwień, korał, pomarańcz — to świat który znamy, świat emocji, przywiązania, życia. Po prawej chłodny turkus, spokój, przestrzeń — coś innego, nieznane. A pośrodku oślepiające białe światło, w którym ginie sylwetka — mała, spokojna, jakby już wolna.

Złote symbole rozsiane po płótnie to dla mnie język który wykracza poza słowa. Zawsze wracam do nich kiedy maluję rzeczy których nie potrafię nazwać wprost.

Obraz jest sygnowany przeze mnie, pokryty werniksem i gotowy do zawieszenia — bez potrzeby dodatkowego oprawiania.

Jeśli coś w nim poczułaś lub poczułeś — to znaczy że trafił tam, gdzie miał trafić. 🤍